خواص نارگیل در طب سنتی

خواص نارگیل در طب سنتی

نارگیل با نام علمی Cocos nucifera از اعضاء خانواده نخلیان (Arecaceae) است و تنها گونه‌ای است که در سرده نارگیل (Cocos)  طبقه‌بندی می‌گردد. نارگیل ابتدا در جنوب آسيا كشت می‌‌شد و در حال حاضر به صورت درخت نارگيل در تمام مناطق استوايي وجود دارد. مردم اقيانوس آرام از تمام قسمت‌های اين درخت استفاده کرده و آن را به عنوان يك غذای اصلی مصرف می‌‌كنند.

نارگیل به عنوان ناریل یا ناریال در هند، کاریکین در مالایالام، تنکای در تامیل و ناریکلیا در بنگالی شناخته می‌شود و در عربی جوز الهند می‌گویند. نارگیل تازه حاوی آب شیرینی است که برای سلامتی مفید می باشد.

واژه نارگیل از واژه «انارگیل» سانسکریت وارد پارسی شده و در زبان پارسی میانه به آن گوچ هندوک می‌گفتند که این واژه از زبان پارسی میانه وارد زبان عربی شده و به صورت جوز الهند معرب شده‌است. واژه نارگیل به میوه نخل نارگیل اشاره دارد.


 ماهيت نارگیل

نارگیل ثمر درختى است که در اكثر بنادر و سواحل درياى هند يافت مى‌شود. هرچه نارگیل به درياى شور نزدیک‌تر باشد و آب شور به پاى آن برسد ثمر آن بهتر و لذيذتر و شيرين‌تر و چرب‌تر می‌شود. و با احتساب ختلاف اراضی و مناطف از هفت، هشت سال بعد از کاشت تا قريب به صد سال ثمر مى‌دهد و ثمر آن مانند خرما در خوشه مى‌باشد الا آنكه خوشۀ آن بزرگ و در هر خوشه هفت تا پانزده عدد نارگیل می‌دهد.

درخت نارگیل

درخت نارگیل نيز شبيه به درخت نخل است، الا آنكه زوايد تنۀ آن كمتر است و شاخ‌هاى آن نيز شبيه به شاخ‌هاى نخل است با این تفاوت که برگ‌هاى آن بلندتر و چوب وسط آن نيز بلندتر و سفت‌تر است که مردم از آن جارو درست می‌کنند.

میوه نارگیل

اما ثمر یا میوه نارگیل سه پوسته دارد يكى ليفی شکل که خشن و ضخيم به ضخامت يك انگشت است و در خامى سبز و ليفهاى آن نرم است و بعد از رسيدن و خشك شدن تغییر رنگ داده و قهوه‌ای روشن یا تیره می‌شود. این لیفهای خاکی رنگ را جدا کرده، خيسانيده و كوبيده کرده و ريش‌هاى آن را جدا نموده واز آن ريسمان و طناب مى‌سازند جهت آنكه در آب درياى شور بسیار دیر پوسيده و فاسد می‌گردد.

اما  پوست دوم آن سفن و چوبی شکل و تیره رنك است و بر سر آن سه نشان دیده می‌شود که از همان موضع جذب رطوبت براى نشو و نما مى‌نمايد. در هنگام نيم‌رس بودن آب در آن باشد که آن موضع را سوراخ مى‌نمايند و آب آن را از ان برمی‌آورند. بعضى مردم براى ساختن غليان سر آن را به مقدار درهم بزرگی سوراخ كرده مغز آن را از جوف آن بريده برمی‌آورند طوری که پوست آن سالم بماند و برآن نى نصب نموده و غليان مى‌سازند.

اغلب مردم نیز غلاف چوبی شکل نارگیل را شكسته و مغز آن را که سفيد و شيرين و لذيذ و با چربی فراوان است مى‌خورند. و انواع و اقسام حلواها و غذاها نیز از مغز آن درست می‌کنند و در اكثر شهرهای هند خوراك مردم آنجا و حيوانات منحصر به میوه نارگیل است چه خام و چه به طريق شير برنج و غير آن پخته و روغن غذا و چراغ نيز از روغن آن به عمل می‌آورند.

طبيعت یا طبع نارگیل

مغز نرگیل تازه در وسط دوم گرم و در اول خشك و طبيعت نارگیل خشك در آخر دوم گرم و در اول دوم خشك است. طبع آب نارگیل نیز در گرم و تر است و همه اجزاى آن دارای رطوبت فضليه است. طبع سركه نارگیل نیز در اول گرم و در سوم خشك و در دوم نيز خشك گفته‌اند.

افعال و خواص نارگیل

نارگیل مقوى حرارت غريزى و چاق کننده بدن و تولید کننده خلط صالح است. نارگیل برای دفع مواد باردۀ بلغمي و سوداوي که در سر ایجاد بیماری‌های مانند استرخا و فالج و جنون و ماليخوليا و امثال اينها می‌کنند نفع فراوانی دارد.

این گیاه استوایی برای خوشبوئى دهان نیز بی مثال است و جهت ضعف کبد و زخم‌های باطني و بواسير و توليد مني و گرم کردن کلیه و كمر سردمزاجان نافع است. از خواص دیگر نارگیل این است که برای بهبودی سردى مثانه و درد آن موثر است . همچنین خوردن آن با شكر مولد خون صالح و مقوى حرارت غريزى است.


مضرات نارگیل

نارگیل مسدد و ديرهضم و مولد خلط غليظ است و مخشن سينه و مفسد آواز است. خوردن مغز فاسد و کپک زده نارگیل باعث غثيان و حالت تهوع و بیهوشی می‌شود. در این حالت مصلح آن استفراغ کردن و ميوه‌هاى ترش ترياقي خوردن است.


مصلح نارگیل

مصلح آن شكر و نبات است. اما در سردمزاجان و سالمندان احتياج به اصلاح ندارد ولی مصلح آن در گرم مزاجان ميوه‌هاى ترش و ليمو و هندوانه است.  شراب آن جهت ماليخوليا و جنون و تقويت باه نافع است.


سرکه نارگیل

آشاميدن سرکه نارگیل مسهل و خارج کننده اقسام كرم شكم و کرم کدو است و جهت تقويت هاضمه موثر است. سرکه نارگیل همچنین برای خوب پخته شدن گوشت موثر است برای اینکار باید در حين طبخ مقداری از سرکه نارگیل را در ظرف اندازند.

در ضمن سنون خاكستر پوست نارگیل سفیدکننده و براق کننده  دندان است و طلاى آن رفع کننده لک‎‌های صورت و لکه‌های روی ناخن و جرب و حكه و خارش پوست و نيكوكنندۀ رنگ رخسار است. همچنین ترکیب آن با حنا مقوى مو است.


مخزن الأدويه: دائرة المعارف خوردنیها و داروهای پزشکی سنتی ایران (طبع قدیم)، صفحه 858



نظرات بازدیدکنندگان